Appie kim


Volgens het bargoens woordenboek: in orde.

In Voorburg als deel van Haagse contreien waar ik ben opgegroeid, zegt men appie kim om een complimentje te geven als een klusje goed geklaard is, zo van... dik in orde, geweldig gedaan.


Ik zocht naar een pakkende titel voor mijn kroniek van juni 2014. Appie kim zei ik tegen Bennie en Jan die op ingenieuze wijze het hek aan de muur hebben gekoppeld.

In mijn kroniek over Stitshof, Stitswerd en omgeving stip ik lief en leed aan met een knipoog. Geen essay, geen diepgravende emotie maar een sprankelende toonaard. Of zoals zuster Augustien het zei toen ik in 1984 het onderwijs verliet - Sluit je niet op in je Oerhuis, ook Loek gewoon is meer dan de moeite waard. Als docent had ik een bijnaam - Loekie de Leeuw.

Dus in mijn kroniek geen filosofische en spirituele duidingen, geen beeld- en klankonderzoek. Al zullen er voor de trouwe bezoeker van de site sporen terug te vinden zijn van verwijzingen naar soundscape, slowart of perceptie.


Kroniek is een genre dat ik reeds als student bezigde. Ik herinner mij een hilarisch stukje over de wachttijden bij de tandarts, zo´n twintig bezoekers of meer in de wachtkamer boven en  de trap er naar toe en maar wachten twee uur of nog langer. Later tijdens mijn eerste kunstproject de Biesbos 1970 ging ik de woorden verdichten tot dichtsels. In mijn Haagse Oerhuis van 1972 - 1996 dook het genre van de kroniek weer op naast mijn documentatie van logboek aantekeningen om het kreatieve proces van mijn klank- en beeldonderzoek vast te leggen.

Mijn eerste manuscripten als verslag van mijn mediterrane solo voettochten  waren in feite uitgewerkte kronieken.  Griekse vogel 1985 is gebaseerd op krabbelnotities tijdens een bijna 3 maanden durende voettocht. Knikkers van de sultan 1987 is zonder enige aantekening als kroniek in een ademzucht geschreven.


(De sprong van kroniek naar roman en epos ging daarom vanzelf met behoud van de kroniek-kwaliteit waarbij afzonderlijke delen of verhaalfragmenten op zichzelf konden staan. Slechts één uitgever zag er brood in, maar dan moest ik alle politieke en maatschappelijke verwikkelingen schrappen - dat was tijdens de Rushdy affaire - maar ook een aangepaste versie werd afgewezen.)


In 1996 bij mijn vertrek uit het Oerhuis naar Friese oorden pakte ik de draad van de kroniek weer op, dit maal in de briefvorm.

Op roemte 2006 is mijn eerste digitale project, een kroniek van de Stitshof in beeld en klank waaraan ik twee en een halve maand heb gewerkt. Daarna heb ik mijn archief gedigitaliseerd en er ontstonden autonome kunst-projecten.  Maar het verlangen om korte wissewasjes vast te leggen kon ik niet weerstaan zoals Pril geluk en Maaike 2 (zie Youtube loek nieuw: Kroniek in de afspeellijst.)


klik op         http://youtu.be/nfizZRcGuXE